Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 дапусціць, -пушчу, -пусціш, -пусціць; закончанае трыванне, каго-што і з дадан. дапаўненне
  1. Дазволіць прыйсці, увайсці, падысці куды-н., да каго-, чаго-н.; падпусціць. Дапусціць у пакой. ▪ [Антоненка] думаў толькі аб тым, каб затрымаць бандытаў, не дапусціць іх да Літвінавіч. ← Георгій Шыловіч. // Даць дазвол займацца чым-н., удзельнічаць у чым-н. Дапусціць да экзаменаў.
  2. Дазволіць што-н. зрабіць, чаму-н. адбыцца. — Як вам не брыдка, мужчыны, — звярнуўся Лабановіч да грамады. — Дапусціць, каб людзі крывавілі адзін другога! ← Якуб Колас. // Дазволіць сабе. Дапусціць грубасць. Не дапусціць браку ў сваёй рабоце. Дапусціць памылку. // Дазволіць дайсці да якога-н. стану. Марыя падалася бліжэй да Веры, каб уцешыць яе, не дапусціць да слёз. ← Аляксей Кулакоўскі.
  3. Палічыць за магчымае, верагоднае. — Гэта сын ад першай жонкі, — адказаў Шумейка. Спачатку я не паверыў сваім вушам. Не мог дапусціць нават думкі, каб гэты чалавек мог мяняць жонак. ← Уладзімір Дамашэвіч. // у знач. пабочнае слова Будзем лічыць магчымым. Дапусцім, усё пойдзе, як трэба.
  4. Прыладзіць, падагнаць што-н. да чаго-н. так, каб дайшло, шчыльна прыстала. Дапусціць аконную раму.