Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 апусціць, апушчу, апусціш, апусціць; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Перамясціць у больш нізкае становішча; паставіць, палажыць ніжэй, чым было. Баец апусціў аўтамат і паспяшыў Пракопу на дапамогу. ← Алесь Якімовіч. Павал апусціў хамут з калень на зямлю і слухаў. ← Кузьма Чорны. // Нахіліць, нагнуць. Юрка зачырванеўся і таму апусціў галаву, каб не заўважыла Люська. ← Іван Навуменка. Жоўтымі матылямі злятае з бярог дачасна засохлае лісце, у знямозе апусцілі вецце гнілабокія вербы. ← Алесь Шашкоў. // Скіраваць уніз (позірк, вочы). [Бабуля:] — Не... — адказала я, паглядзела на .. [Ціхана] і апусціла вочы. ← Змітрок Бядуля.
  2. Змясціць куды-н., у што-н., у сярэдзіну чаго-н. Апусціць невад пад лёд. ▪ Па дарозе Рыгор апусціў у скрынку лісты. ← Цішка Гартны. Верачкі больш няма: сёння мы апусцілі ў глыбокую, вузкую яму сасновую трунку з найбольшым шчасцем маёй сястры. ← Янка Брыль.
  3. Спусціць; вызваліўшы замацаваны край, даць упасці. — Апусціце шторы, — захваляваўся Бергнер. ← Ілья Гурскі. Апусцілі заслону, выйшаў ніўскі настаўнік, падняў руку, каб суцішыць расхваляваных дзяцей. ← Алесь Пальчэўскі. // Перавесці з вертыкальнага становішча ў гарызантальнае, адчыняючы або зачыняючы што-н. Апусціць шлагбаум.
  4. Зрабіць пропуск, прапусціць, выключыць (з тэксту і пад.). Скараціўшы так лёгка і механічна свой даклад, Бародка, знарок ці незнарок — невядома, апусціў даволі важную частку. ← Іван Шамякін.
  5. Аслабіць догляд; запусціць, занядбаць. Як і гаспадаром застаўся [Верамейчык], папікаў усе жылы, каб гаспадаркі не апусціць, каб прыдбаць яшчэ што ды ад людзей не астацца. ← Кандрат Крапіва.
  6. абласное слова Перастаць займацца чым-н. [Садовіч:] — І самае важнае — ніякае стравы для галавы. Не чытаў нічога і школу апусціў. ← Якуб Колас.
  •••
  Апусціць вушы — а) зрабіцца пасіўным, абыякавым па якой-н. прычыне; б) завянуць (пра расліны).
  Апусціць крылы — страціць энергію, бадзёрасць.
  Апусціць нос — тое, што і павесіць нос (гл. павесіць).
  Апусціць рукі — страціць здольнасць або жаданне займацца чым-н.
  Апусціць (падтуліць) хвост — стаць больш сціплым, менш прэтэнцыёзным, збавіць самаўпэўненасць.