STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
даўнава́тая
м. даўнава́ты н. даўнава́тае мн. даўнава́тыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
даўнава́тай, даўнава́тае
м. даўнава́тага н. даўнава́тага мн. даўнава́тых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
даўнава́тай
м. даўнава́таму н. даўнава́таму мн. даўнава́тым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
даўнава́тую
м. даўнава́ты (неадуш.), даўнава́тага (адуш.) н. даўнава́тае мн. даўнава́тыя (неадуш.), даўнава́тых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
даўнава́тай, даўнава́таю
м. даўнава́тым н. даўнава́тым мн. даўнава́тымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
даўнава́тай
м. даўнава́тым н. даўнава́тым мн. даўнава́тых |
скарбніца
загадны лад — нясЕм, збярЭм (-ем, -эм)
абвесны лад — нясЁм, збярОм (-ём, -ом)
— Каньяк праблемы не рашае.
— Можна падумаць, што кефір рашае. Каньяк хаця б стараецца!
daŭnavaty — беларуская лацінка
Слова даўнаваты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове даўнавечны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› да́ўн (4)
(11) гургунава́ты ‹
› да́ўна (5)
(11) калдунава́ты ‹
› даўнава́та (9)
(11) каўтунава́ты ‹
› даўнаве́чны (10)
(9) паўнава́ты ‹
› даўнаве́чны (10)
(9) чаўнава́ты ‹
› да́ўнасны (8)
(10) дзіўнава́ты ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).