STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
прыметнік
адносны
праскланяць слова даўнавечны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
даўнаве́чная
м. даўнаве́чны н. даўнаве́чнае мн. даўнаве́чныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
даўнаве́чнай, даўнаве́чнае
м. даўнаве́чнага н. даўнаве́чнага мн. даўнаве́чных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
даўнаве́чнай
м. даўнаве́чнаму н. даўнаве́чнаму мн. даўнаве́чным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
даўнаве́чную
м. даўнаве́чны (неадуш.), даўнаве́чнага (адуш.) н. даўнаве́чнае мн. даўнаве́чныя (неадуш.), даўнаве́чных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
даўнаве́чнай, даўнаве́чнаю
м. даўнаве́чным н. даўнаве́чным мн. даўнаве́чнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
даўнаве́чнай
м. даўнаве́чным н. даўнаве́чным мн. даўнаве́чных |
скарбніца
Тады дурань разумнейшы за разумнага, як маўчыць.
— Дарагая, ты дзе?
— Еду ў заторы…
— Што, доўгі затор?
— Не ведаю. Я першая еду.
daŭnaviečny — беларуская лацінка
Слова даўнавечны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове даўнасны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› да́ўна (5)
(13) антычалаве́чны ‹
› даўнава́та (9)
(11) мінулаве́чны ‹
› даўнава́ты (9)
(7) наве́чны ‹
› да́ўнасны (8)
(7) паве́чны ‹
› да́ўнасць (8)
(7) паве́чны ‹
› даўне́йшае (9)
(10) стараве́чны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
