аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова блёкат
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
блё́кат мн. блё́каты |
| Родны каго? чаго? |
блё́кату мн. блё́катаў |
| Давальны каму? чаму? |
блё́кату мн. блё́катам |
| Вінавальны каго? што? |
блё́кат мн. блё́каты |
| Творны кім? чым? |
блё́катам мн. блё́катамі |
| Месны у кім? у чым? |
блё́каце мн. блё́катах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не мела баба клопату — купіла парася.
Не меў Саўка клопату, дык жонку ўзяў.
Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:
Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.
bliokat — беларуская лацінка
Слова блёкат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік блёкат — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове блекатанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› блефарапла́стыка (15)
(7) дэфека́т ‹
› блефары́т (8)
(4) ё́кат ‹
› бле́шня (6)
(5) лё́кат ‹
› блё́катавы (9)
(6) клё́кат ‹
› блё́стачка (9)
(8) дубліка́т ‹
› блё́стка (7)
(7) сіліка́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Магілёў