аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова клёкат
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
клё́кат мн. клё́каты |
| Родны каго? чаго? |
клё́кату мн. клё́катаў |
| Давальны каму? чаму? |
клё́кату мн. клё́катам |
| Вінавальны каго? што? |
клё́кат мн. клё́каты |
| Творны кім? чым? |
клё́катам мн. клё́катамі |
| Месны у кім? у чым? |
клё́каце мн. клё́катах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.
Я ні разу не сказаў дзякуй тым, хто казаў «ты мне яшчэ дзякуй скажаш».
kliokat — беларуская лацінка
Слова клёкат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік клёкат — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове клекатанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› клё́ваць (7)
(4) ё́кат ‹
› клё́вы (5)
(5) лё́кат ‹
› клё́к (4)
(6) блё́кат ‹
› клё́н (4)
(8) дубліка́т ‹
› клё́н (4)
(7) сіліка́т ‹
› клё́нік (6)
(11) газасіліка́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.