аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
двуру́шная
м. двуру́шны н. двуру́шнае мн. двуру́шныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
двуру́шнай, двуру́шнае
м. двуру́шнага н. двуру́шнага мн. двуру́шных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
двуру́шнай
м. двуру́шнаму н. двуру́шнаму мн. двуру́шным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
двуру́шную
м. двуру́шны (неадуш.), двуру́шнага (адуш.) н. двуру́шнае мн. двуру́шныя (неадуш.), двуру́шных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
двуру́шнай, двуру́шнаю
м. двуру́шным н. двуру́шным мн. двуру́шнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
двуру́шнай
м. двуру́шным н. двуру́шным мн. двуру́шных |
скарбніца
Не сілаю, то розумам.
пра кемлівасць і знаходлівасць беларусаў— Як думаеце, чорны перыяд у маім жыцці калі-небудзь скончыцца?
— Безумоўна, вы ж не вечны.
dvurušny — беларуская лацінка
Слова двурушны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове двусечны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› двуру́шніцкі (11)
(9) завіру́шны ‹
› двуру́шніцтва (12)
(7) скру́шны ‹
› двуру́шнічаць (12)
(9) няскру́шны ‹
› двусе́чны (8)
(9) паля́рушны ‹
› двускатны (9)
(7) няру́шны ‹
› двутаўр (7)
(9) пацяру́шны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.