двухмускульны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова двухмускульны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. двухму́скульная м. двухму́скульны н. двухму́скульнае мн. двухму́скульныя
Родны каго? чаго?	ж. двухму́скульнай, двухму́скульнае м. двухму́скульнага н. двухму́скульнага мн. двухму́скульных
Давальны каму? чаму?	ж. двухму́скульнай м. двухму́скульнаму н. двухму́скульнаму мн. двухму́скульным
Вінавальны каго? што?	ж. двухму́скульную м. двухму́скульны (неадуш.), двухму́скульнага (адуш.) н. двухму́скульнае мн. двухму́скульныя (неадуш.), двухму́скульных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. двухму́скульнай, двухму́скульнаю м. двухму́скульным н. двухму́скульным мн. двухму́скульнымі
Месны у кім? у чым?	ж. двухму́скульнай м. двухму́скульным н. двухму́скульным мн. двухму́скульных

склон

адзіночны лік
ж. — жаночы род
м. — мужчынскі род
н. — ніякі род
множны лік

Назоўны
хто? што?

ж. двухму́скульная
м. двухму́скульны
н. двухму́скульнае

мн. двухму́скульныя

Родны
каго? чаго?

ж. двухму́скульнай, двухму́скульнае
м. двухму́скульнага
н. двухму́скульнага

мн. двухму́скульных

Давальны
каму? чаму?

ж. двухму́скульнай
м. двухму́скульнаму
н. двухму́скульнаму

мн. двухму́скульным

Вінавальны
каго? што?

ж. двухму́скульную
м. двухму́скульны (неадуш.), двухму́скульнага (адуш.)
н. двухму́скульнае

мн. двухму́скульныя (неадуш.), двухму́скульных (адуш.)

Творны
кім? чым?

ж. двухму́скульнай, двухму́скульнаю
м. двухму́скульным
н. двухму́скульным

мн. двухму́скульнымі

Месны
у кім? у чым?

ж. двухму́скульнай
м. двухму́скульным
н. двухму́скульным

мн. двухму́скульных

Ідыёт — грамадзянін поліса, які не ўдзельнічае ў грамадскім жыцці і не цікавіцца палітыкай.

(з гісторыі Старажытнай Грэцыі)

Слова двухмускульны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).