мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
двухмо́ўе — назоўнік двухмо́ўнік — назоўнік
канцэпт

двухмоўнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова двухмоўнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
двухмо́ўнасць

мн.  двухмо́ўнасці
Родны
каго? чаго?
двухмо́ўнасці

мн.  двухмо́ўнасцяў, двухмо́ўнасцей
Давальны
каму? чаму?
двухмо́ўнасці

мн.  двухмо́ўнасцям
Вінавальны
каго? што?
двухмо́ўнасць

мн.  двухмо́ўнасці
Творны
кім? чым?
двухмо́ўнасцю

мн.  двухмо́ўнасцямі
Месны
у кім? у чым?
двухмо́ўнасці

мн.  двухмо́ўнасцях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не мела баба клопату — купіла парася.
Не меў Саўка клопату, дык жонку ўзяў.


Беларуская талерантнасць заканчваецца на драніках з мукой.


dvuchmoŭnasć — беларуская лацінка

Слова двухмоўнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік двухмоўнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове двухмоўнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


двухмілья́рдны (13)

(9) умо́ўнасць

двухмо́мантавы (13)

(12) безумо́ўнасць

двухмо́ўе (8)

(12) трохмо́ўнасць

двухмо́ўнік (10)

(10) вымо́ўнасць

двухмо́ўны (9)

(12) невымо́ўнасць

двухму́скульны (13)

(10) сано́ўнасць


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

сам здохне