аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова умоўнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
умо́ўнасць мн. умо́ўнасці |
| Родны каго? чаго? |
умо́ўнасці мн. умо́ўнасцей, умо́ўнасцяў |
| Давальны каму? чаму? |
умо́ўнасці мн. умо́ўнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
умо́ўнасць мн. умо́ўнасці |
| Творны кім? чым? |
умо́ўнасцю мн. умо́ўнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
умо́ўнасці мн. умо́ўнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.
Зараз стаяў перад PlayStation, гартаў бібліятэку гульняў і раптам усвядоміў, што хачу не ў нейкую канкрэтную старую гульню пагуляць, а зноў адчуць пачуццё, калі табе было цікава гуляць.
umoŭnasć — беларуская лацінка
Слова умоўнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік умоўнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове умоўчванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› умо́ўна-фантасты́чны (18)
(11) бязмо́ўнасць ‹
› умоўнарэфлекто́рна (17)
(11) нязмо́ўнасць ‹
› умоўнарэфлекто́рны (17)
(14) неўтаймо́ўнасць ‹
› умо́ўны (6)
(12) безумо́ўнасць ‹
› умо́ўны (6)
(12) трохмо́ўнасць ‹
› умо́ўчаны (8)
(12) двухмо́ўнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.