аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
умо́ўчаная
м. умо́ўчаны н. умо́ўчанае мн. умо́ўчаныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
умо́ўчанай, умо́ўчанае
м. умо́ўчанага н. умо́ўчанага мн. умо́ўчаных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
умо́ўчанай
м. умо́ўчанаму н. умо́ўчанаму мн. умо́ўчаным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
умо́ўчаную
м. умо́ўчаны (неадуш.), умо́ўчанага (адуш.) н. умо́ўчанае мн. умо́ўчаныя (неадуш.), умо́ўчаных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
умо́ўчанай, умо́ўчанаю
м. умо́ўчаным н. умо́ўчаным мн. умо́ўчанымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
умо́ўчанай
м. умо́ўчаным н. умо́ўчаным мн. умо́ўчаных |
скарбніца
бэ́сціць / збэ́сціць
1. Лаяць, зневажаць, ганьбіць. Бэсціць суседа.
2. Брудзіць, псаваць, неакуратным карыстаннем даводзіць да непрыгоднасці (пра вопратку). Бэсціць сукенку.
Усе чакалі чорнага лебедзя, а прыляцеў рыжы.
umoŭčany — беларуская лацінка
Слова умоўчаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове умоцнены + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› умо́ўнасць (9)
(9) замо́ўчаны ‹
› умо́ўны (6)
(10) прамо́ўчаны ‹
› умо́ўны (6)
(10) прамо́ўчаны ‹
› умо́ўчаць (8)
(9) вяро́ўчаны ‹
› умо́ўчванне (10)
(7) то́ўчаны ‹
› умо́ўчваць (9)
(7) то́ўчаны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.