аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
дзіра́вая
м. дзіра́вы н. дзіра́вае мн. дзіра́выя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
дзіра́вай, дзіра́вае
м. дзіра́вага н. дзіра́вага мн. дзіра́вых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
дзіра́вай
м. дзіра́ваму н. дзіра́ваму мн. дзіра́вым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
дзіра́вую
м. дзіра́вы (неадуш.), дзіра́вага (адуш.) н. дзіра́вае мн. дзіра́выя (неадуш.), дзіра́вых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
дзіра́вай, дзіра́ваю
м. дзіра́вым н. дзіра́вым мн. дзіра́вымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
дзіра́вай
м. дзіра́вым н. дзіра́вым мн. дзіра́вых |
скарбніца
Лепей драўляная згода, чымся залатая сварка.
Святы спакою, лепей з табою.
— Спачатку будзеце прымаць вось гэтыя таблеткі і толькі потым парашок.
— Добра.
— У рэцэпце ўсё зразумелі?
— Зразумела.
— Пытанні ёсць?
— Няма.
— Не забудзьце пра таблеткі.
— Якія таблеткі?
dziravy — беларуская лацінка
Слова дзіравы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове дзірачны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзіра́вець (9)
(7) жвіравы ‹
› дзіра́віцца (10)
(11) антыжві́равы ‹
› дзіра́віць (9)
(6) гіравы́ ‹
› дзірако́л (8)
(7) клі́равы ‹
› дзі́рачка (8)
(6) мі́равы ‹
› дзі́рачны (8)
(6) міравы́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.