дзіравіцца

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
зваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дзіравіцца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дзіра́віцца
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я дзіра́ўлюся мы дзіра́вімся ты дзіра́вішся вы дзіра́віцеся ён, яна, яно дзіра́віцца яны дзіра́вяцца
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. дзіра́вілася м. дзіра́віўся н. дзіра́вілася мн. дзіра́віліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты дзіра́ўся вы дзіра́ўцеся
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	дзіра́вячыся

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

усеагульная млявасць і абыякавасць да жыцця, падчас жыцця і пасля жыцця

dziravicca — беларуская лацінка

Слова дзіравіцца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: