аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дзірча́стасць — назоўнік дзі́рыцца — дзеяслоў
канцэпт

дзірчасты

гэта

прыметнік
якасны

праскланяць слова дзірчасты
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
  ж. — жаночы род
  м. — мужчынскі род
  н. — ніякі род
множны лік
Назоўны
хто? што?
ж.  дзірча́стая
м.  дзірча́сты
н.  дзірча́стае

мн.  дзірча́стыя
Родны
каго? чаго?
ж.  дзірча́стай, дзірча́стае
м.  дзірча́стага
н.  дзірча́стага

мн.  дзірча́стых
Давальны
каму? чаму?
ж.  дзірча́стай
м.  дзірча́стаму
н.  дзірча́стаму

мн.  дзірча́стым
Вінавальны
каго? што?
ж.  дзірча́стую
м.  дзірча́сты (неадуш.), дзірча́стага (адуш.)
н.  дзірча́стае

мн.  дзірча́стыя (неадуш.), дзірча́стых (адуш.)
Творны
кім? чым?
ж.  дзірча́стай, дзірча́стаю
м.  дзірча́стым
н.  дзірча́стым

мн.  дзірча́стымі
Месны
у кім? у чым?
ж.  дзірча́стай
м.  дзірча́стым
н.  дзірча́стым

мн.  дзірча́стых

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як бліны пячы — вельмі хутка і ў вялікай колькасці (рабіць, выпускаць што-н.)


Хто ў маладосці не юзаў тарашкевіцу, не мае сэрца, хто пазней не перайшоў на афіцыйны правапіс, не мае галавы.

© Чэрчыль

dzirčasty — беларуская лацінка

Слова дзірчасты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

дзе паставіць націск у слове дзісенскі + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дзіркако́л (9)

(9) хрупча́сты

дзіркапрабіўны́ (14)

(11) рассы́пчасты

дзірча́стасць (12)

(8) карча́сты

дзі́рыцца (8)

(8) журча́сты

дзі́рыць (7)

(10) патырча́сты

дзі́сенскі (9)

(11) таблі́тчасты


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

how to tell time

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).