дзірыць

гэта

— дзіравіць, рабіць дзіркі ў чым-небудзь, на чым-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дзірыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дзі́рыць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я дзі́ру мы дзі́рым ты дзі́рыш вы дзі́рыце ён, яна, яно дзі́рыць яны дзі́раць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. дзі́рыла м. дзі́рыў н. дзі́рыла мн. дзі́рылі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты дзі́р вы дзі́рце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	дзі́рачы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

штука́рыць — з вялікім стараннем рабіць што-н.; завіхацца каля чаго-н.

Дома жонка ля пліты штукарыць. (Макаль)

Бай — князь, магутны асілак, міфічны першанасельнік Беларусі, родапачынальнік беларускага этнасу. Бай меў многа жонак і яшчэ болей дзяцей, меў два сабакі. Стварыў даменную зону .BY (вікіпедыя хлусіць не будзе).
Бай — багач.
Бай — казачнік.
Бай — пустамеля.

Продак беларусаў — багаты пустабрэх?

dziryć — беларуская лацінка

Слова дзірыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: