STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова блок-пункт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
блок-пу́нкт мн. блок-пу́нкты |
| Родны каго? чаго? |
блок-пу́нкта мн. блок-пу́нктаў |
| Давальны каму? чаму? |
блок-пу́нкту мн. блок-пу́нктам |
| Вінавальны каго? што? |
блок-пу́нкт мн. блок-пу́нкты |
| Творны кім? чым? |
блок-пу́нктам мн. блок-пу́нктамі |
| Месны у кім? у чым? |
блок-пу́нкце мн. блок-пу́нктах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Выйсці хоць і за лапаць, абы не плакаць.
↓
Дзеўкай была — плакала, замуж выйшла — завыла.
Воўк застаўся б жывым, калі б не загаварыў у цёмным лесе з незнаёмай дзяўчынкай у чырвонай шапачцы.
blok-punkt — беларуская лацінка
Слова блок-пункт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік блок-пункт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове блок-секцыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› блок-паке́т (10)
(6) дэлі́кт ‹
› блок-по́ліс (10)
(6) рэлі́кт ‹
› блок-по́ставы (12)
(5) пу́нкт ‹
› блок-секцы́йны (13)
(10) фікс-пу́нкт ‹
› блок-се́кцыя (11)
(10) нуль-пу́нкт ‹
› блок-сігна́л (11)
(10) эвакапу́нкт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
