Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 дрэнны, -ая, -ае.
  1. З адмоўнымі якасцямі або ўласцівасцямі; не такі, як трэба, нездавальняючы; процілеглае добры. Дрэнная дарога. Дрэнная папера. Дрэннае вымаўленне. Дрэннае здароўе. Дрэнны конь. ▪ Вынікі вучобы ў Андрэя за год былі зусім дрэнныя: некалькі чацвёрак, а астатнія тройкі і двойкі. ← Ілья Гурскі. // Нявопытны, няўмелы; няздольны. Дрэнны гаспадар. Дрэнны памочнік. ▪ — Артыст я дрэнны. Баюся, сам правалюся і людзей правалю. ← Іван Шамякін.
  2. Кепскі, заганны ў маральных адносінах; амаральны. Дрэнны чалавек. Дрэнны ўчынак. Дрэнная рэпутацыя. ▪ Дрэнны ён хлопец: навошта было так крыўдзіць матку, казаць ёй такія дзёрзкія словы? ← Якуб Колас. // Непрыемны для другіх; грубы (пра манеры, густ і пад.). Дрэнны характар. Дрэнная прывычка. / у знач. назоўнік дрэннае, -ага, ніякі род [Гаспадары] доўга шукалі ўсяго дрэннага ў былога парабка, а разам стараліся выказаць як найбольш чорных слоў і на цяперашні свет. ← Кузьма Чорны. Як ні кажы, дрэннага за Варварай ніхто не заўважаў. ← Алена Васілевіч.
  3. Невясёлы, пануры; які не прадвяшчае добрага. Дрэнны настрой. Дрэннае прадчуванне. ▪ Сёння быў такі дзень у Ладымера, што дрэнныя думкі не мучылі яго. ← Кузьма Чорны. / у знач. назоўнік дрэннае, -ага, ніякі род [Зося:] Не трэба думаць шмат пра тое, што .. не вернецца ніколі. Калі добрае, дык можна ўспомніць і пацешыцца, а калі дрэннае, дык забыцца на яго трэба. ← Кузьма Чорны.
  •••
  Дрэнныя жарты гл. жарт.
  Пайсці па дрэннай дарозе гл. пайсці.
  Рабіць вясёлую міну пры дрэннай гульні гл. рабіць.