аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова блыха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
блыха́ мн. бло́хі |
| Родны каго? чаго? |
блыхі́ мн. бло́х |
| Давальны каму? чаму? |
блысе́ мн. бло́хам |
| Вінавальны каго? што? |
блыху́ мн. бло́х |
| Творны кім? чым? |
блыхо́й, блыхо́ю мн. бло́хамі |
| Месны у кім? у чым? |
блысе́ мн. бло́хах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
з блыхі рабіць вала — прыдаваць чаму-н. нязначнаму вялікае значэнне; перабольшваць
— Спачатку будзеце прымаць вось гэтыя таблеткі і толькі потым парашок.
— Добра.
— У рэцэпце ўсё зразумелі?
— Зразумела.
— Пытанні ёсць?
— Няма.
— Не забудзьце пра таблеткі.
— Якія таблеткі?
blycha — беларуская лацінка
Слова блыха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік блыха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове блэйзер + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› блы́тацца (8)
(9) старажы́ха ‹
› блы́таць (7)
(7) бамжы́ха ‹
› блы́тма (6)
(7) маржы́ха ‹
› блыха́сты (8)
(4) пы́ха ‹
› блышы́вы (7)
(8) павары́ха ‹
› блышы́вы (7)
(9) бо́ндарыха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.