Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 блытацца, -аюся, -аешся, -аецца; незакончанае трыванне
  1. толькі мн. Бязладна пераплятацца (пра ніткі, валасы, дарогі і пад.). У лагчынах, далёка, туліліся да зямлі палявыя хаты, — далі там былі дымна-сінімі, і вузкімі стужкамі блыталіся дарогі. ← Кузьма Чорны.
  2. Чапляцца за што-н., заблытвацца. Ногі спатыкаліся на барознах, блыталіся ў густым бульбяніку і непрыемна нылі пад каленьмі. ← Янка Брыль. [Провад] блытаўся ў парастках маладых раслін. ← Іван Новікаў. З шашы на наш гарод за хату мякка каціўся белымі клубкамі пыл, блытаўся ў густым частаколе. ← Вячаслаў Адамчык.
  3. Збівацца; рабіць, гаварыць няправільна, няясна, недакладна. Брыгадзіры дакладвалі па чарзе і, непадрыхтаваныя, блыталіся, увачавідкі выдумваючы лічбы і стараючыся давесці, што нічога страшнага няма. ← Тарас Хадкевіч. [Стэфа:] — Другое пытанне было па тэхніцы бяспекі. Я не блыталася, адказвала хутка і дакладна. ← Алесь Савіцкі. Васька блытаўся, чырванеў і ніяк не мог выказаць таго, што хацеў. ← Міхась Пянкрат.
  4. Траціць яснасць, дакладнасць, рабіцца бязладным (пра думкі, словы і пад.). З явай блытаўся сон. ← Аркадзь Куляшоў. Усё пачало блытацца ў.. свядомасці [Барыса]. ← Барыс Мікуліч. Раман ішоў дамоў, і супярэчлівыя думкі блыталіся ў яго галаве. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  5. размоўнае слова Пераходзіць з месца на месца, сланяцца; блукаць. Каго мог цікавіць мурзаты падлетак, які блытаўся з вёскі ў вёску, свецячы парванымі каленямі. ← Ігнат Дуброўскі. Мікіта доўга блытаўся па затонскіх хатах, покі не знайшоў старшыню праўлення Лукаша Гулака. ← Якуб Колас. Ды яшчэ ці мала людзей блыталася па нізкіх кустах, па мокрых алешнікавых паплавах, у гушчарніках лазовых за рэчкамі. ← Кузьма Чорны.
  6. размоўнае слова Падтрымліваць сувязь з людзьмі, паводзіны якіх выклікаюць неадабрэнне. Блытацца з падазронай кампаніяй.
  7. размоўнае слова Невыразна, блытана вымаўляць, гаварыць (пра язык). Хутка язык пачынаў блытацца, і поп плёў абы-што. ← Платон Галавач.
  8. залежны стан да блытаць.
  •••
  Блытацца пад нагамі — замінаць, перашкаджаць каму-н.
  Ногі блытаюцца гл. нага.