дымна-шызы

гэта

прыметнік
якасны

праскланяць слова дымна-шызы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. ды́мна-шы́зая м. ды́мна-шы́зы н. ды́мна-шы́зае мн. ды́мна-шы́зыя
Родны каго? чаго?	ж. ды́мна-шы́зай, ды́мна-шы́зае м. ды́мна-шы́зага н. ды́мна-шы́зага мн. ды́мна-шы́зых
Давальны каму? чаму?	ж. ды́мна-шы́зай м. ды́мна-шы́заму н. ды́мна-шы́заму мн. ды́мна-шы́зым
Вінавальны каго? што?	ж. ды́мна-шы́зую м. ды́мна-шы́зы (неадуш.), ды́мна-шы́зага (адуш.) н. ды́мна-шы́зае мн. ды́мна-шы́зыя (неадуш.), ды́мна-шы́зых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. ды́мна-шы́зай, ды́мна-шы́заю м. ды́мна-шы́зым н. ды́мна-шы́зым мн. ды́мна-шы́зымі
Месны у кім? у чым?	ж. ды́мна-шы́зай м. ды́мна-шы́зым н. ды́мна-шы́зым мн. ды́мна-шы́зых

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Бойся быка спераду, каня — ззаду, а дурня — з усіх чатырох бакоў.

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

dymna-šyzy — беларуская лацінка

Слова дымна-шызы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: