STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дымнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ды́мнік мн. ды́мнікі |
| Родны каго? чаго? |
ды́мніка мн. ды́мнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
ды́мніку мн. ды́мнікам |
| Вінавальны каго? што? |
ды́мнік мн. ды́мнікі |
| Творны кім? чым? |
ды́мнікам мн. ды́мнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
ды́мніку мн. ды́мніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Адна дзеўка сем хлопцаў нагрэе на ляду.
загадка пра дзяўчатПакуль не было ціктока, толькі сям'я ведала, што малодшы дурнуля.
dymnik — беларуская лацінка
Слова дымнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дымнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дымніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ды́мна-шы́зы (10)
(9) паглу́мнік ‹
› ды́мна-шэ́ры (10)
(6) су́мнік ‹
› ды́мнасць (8)
(9) парфу́мнік ‹
› ды́мніца (7)
(7) зды́мнік ‹
› дымну́ць (7)
(11) токазды́мнік ‹
› ды́мны (5)
(13) старарэжы́мнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
