аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дымніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ды́мніца мн. ды́мніцы |
| Родны каго? чаго? |
ды́мніцы мн. ды́мніц |
| Давальны каму? чаму? |
ды́мніцы мн. ды́мніцам |
| Вінавальны каго? што? |
ды́мніцу мн. ды́мніцы |
| Творны кім? чым? |
ды́мніцай, ды́мніцаю мн. ды́мніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
ды́мніцы мн. ды́мніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як пяшчотна сказаць рукі:
р у ч а н я́ т к і
У прававой дзяржаве павінен кіраваць закон, а не асоба.
Леў Сапегаdymnica — беларуская лацінка
Слова дымніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дымніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дымок + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ды́мна-шэ́ры (10)
(11) аднаду́мніца ‹
› ды́мнасць (8)
(9) разу́мніца ‹
› ды́мнік (6)
(8) глу́мніца ‹
› дымну́ць (7)
(10) нішчы́мніца ‹
› ды́мны (5)
(10) нікчэ́мніца ‹
› ды́мны (5)
(8) таямні́ца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.