аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
ды́мнік — назоўнік дымну́ць — дзеяслоў
канцэпт

дымніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дымніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
ды́мніца

мн.  ды́мніцы
Родны
каго? чаго?
ды́мніцы

мн.  ды́мніц
Давальны
каму? чаму?
ды́мніцы

мн.  ды́мніцам
Вінавальны
каго? што?
ды́мніцу

мн.  ды́мніцы
Творны
кім? чым?
ды́мніцай, ды́мніцаю

мн.  ды́мніцамі
Месны
у кім? у чым?
ды́мніцы

мн.  ды́мніцах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не піток, не ядок — не вялікі рабоцька.

народ лухты не скажа

Зямля не плоская, а Сусвет плоскі.
Як цяпер спрачацца з плосказямельнікамі?


dymnica — беларуская лацінка

Слова дымніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дымніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дымок + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


ды́мна-шэ́ры (10)

(11) аднаду́мніца

ды́мнасць (8)

(9) разу́мніца

ды́мнік (6)

(8) глу́мніца

дымну́ць (7)

(10) нішчы́мніца

ды́мны (5)

(10) нікчэ́мніца

ды́мны (5)

(8) таямні́ца


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

суп з курыцай