аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
паглумле́нне — назоўнік паглупава́ць — дзеяслоў
канцэпт

паглумнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова паглумнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
паглу́мнік

мн.  паглу́мнікі
Родны
каго? чаго?
паглу́мніка

мн.  паглу́мнікаў
Давальны
каму? чаму?
паглу́мніку

мн.  паглу́мнікам
Вінавальны
каго? што?
паглу́мніка

мн.  паглу́мнікаў
Творны
кім? чым?
паглу́мнікам

мн.  паглу́мнікамі
Месны
у кім? у чым?
паглу́мніку

мн.  паглу́мніках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

адна хеўра; з адной хеўры

пра людзей адных поглядаў, адных паводзін (звычайна не вартых увагі)

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

pahlumnik — беларуская лацінка

Слова паглумнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік паглумнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове паглыбленасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


паглумі́цца (10)

(8) разу́мнік

паглумі́ць (9)

(10) неразу́мнік

паглумле́нне (11)

(7) глу́мнік

паглупава́ць (11)

(6) су́мнік

паглу́хнуць (10)

(9) парфу́мнік

паглушы́ць (9)

(6) ды́мнік


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

чужыя ў кінатэатры