STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова разумнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
разу́мнік мн. разу́мнікі |
| Родны каго? чаго? |
разу́мніка мн. разу́мнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
разу́мніку мн. разу́мнікам |
| Вінавальны каго? што? |
разу́мніка мн. разу́мнікаў |
| Творны кім? чым? |
разу́мнікам мн. разу́мнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
разу́мніку мн. разу́мніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кадук яго ведае — нічога невядома (пра каго‑, што‑н.)
кадук з ім = хай, няхай будзе так
Я ні разу не сказаў дзякуй тым, хто казаў «ты мне яшчэ дзякуй скажаш».
razumnik — беларуская лацінка
Слова разумнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік разумнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове разумніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› разумне́йшы (10)
(9) зладу́мнік ‹
› разу́мненькі (11)
(10) аднаду́мнік ‹
› разумне́ць (9)
(9) бязду́мнік ‹
› разу́мніца (9)
(10) неразу́мнік ‹
› разу́мніцтва (11)
(7) глу́мнік ‹
› разу́мнічанне (12)
(9) паглу́мнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
