STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
прыметнік
адносны
праскланяць слова дыфтэрыйны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
дыфтэры́йная
м. дыфтэры́йны н. дыфтэры́йнае мн. дыфтэры́йныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
дыфтэры́йнай, дыфтэры́йнае
м. дыфтэры́йнага н. дыфтэры́йнага мн. дыфтэры́йных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
дыфтэры́йнай
м. дыфтэры́йнаму н. дыфтэры́йнаму мн. дыфтэры́йным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
дыфтэры́йную
м. дыфтэры́йны (неадуш.), дыфтэры́йнага (адуш.) н. дыфтэры́йнае мн. дыфтэры́йныя (неадуш.), дыфтэры́йных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
дыфтэры́йнай, дыфтэры́йнаю
м. дыфтэры́йным н. дыфтэры́йным мн. дыфтэры́йнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
дыфтэры́йнай
м. дыфтэры́йным н. дыфтэры́йным мн. дыфтэры́йных |
скарбніца
Ад ляноты чакай бядоты.
Праца гадуе, а гультайства марнуе.
Дзе шчырая праца, там густа, а дзе лянота — пуста.
— Чаму вы сталі выкладчыкам?
— Разумееш… Калі размаўляць з сабой сам-насам, гэта шызанутасць. А калі размаўляць з сабой пры студэнтах — гэта лекцыя.
dyfteryjny — беларуская лацінка
Слова дыфтэрыйны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове дыфтэрытны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыфтанго́ід (10)
(17) супрацьбактэры́йны ‹
› дыфто́нг (7)
(12) дызентэры́йны ‹
› дыфто́нгавы (10)
(10) містэры́йны ‹
› дыфтэры́т (8)
(15) процідыфтэры́йны ‹
› дыфтэры́тны (10)
(14) антыдыфтэры́йны ‹
› дыфтэрычны (10)
(17) супрацьдыфтэры́йны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).