STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
прыметнік
адносны
праскланяць слова дыфузна-склератычны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
дыфу́зна-склераты́чная
м. дыфу́зна-склераты́чны н. дыфу́зна-склераты́чнае мн. дыфу́зна-склераты́чныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
дыфу́зна-склераты́чнай, дыфу́зна-склераты́чнае
м. дыфу́зна-склераты́чнага н. дыфу́зна-склераты́чнага мн. дыфу́зна-склераты́чных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
дыфу́зна-склераты́чнай
м. дыфу́зна-склераты́чнаму н. дыфу́зна-склераты́чнаму мн. дыфу́зна-склераты́чным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
дыфу́зна-склераты́чную
м. дыфу́зна-склераты́чны (неадуш.), дыфу́зна-склераты́чнага (адуш.) н. дыфу́зна-склераты́чнае мн. дыфу́зна-склераты́чныя (неадуш.), дыфу́зна-склераты́чных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
дыфу́зна-склераты́чнай, дыфу́зна-склераты́чнаю
м. дыфу́зна-склераты́чным н. дыфу́зна-склераты́чным мн. дыфу́зна-склераты́чнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
дыфу́зна-склераты́чнай
м. дыфу́зна-склераты́чным н. дыфу́зна-склераты́чным мн. дыфу́зна-склераты́чных |
скарбніца
Не дагледзіш вокам — заплаціш бокам.
Прыказка.Ай эм сэксі энд Ай ноў іт.
© Беларуская мова
dyfuzna-sklieratyčny — беларуская лацінка
Слова дыфузна-склератычны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове дыфузны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыфу́зна (7)
(18) сярэднеквадраты́чны ‹
› дыфу́зна-рассе́йвальны (20)
(9) іераты́чны ‹
› дыфу́зна-рассе́яны (16)
(11) склераты́чны ‹
› дыфу́зны (7)
(21) запаленча-склератычны ‹
› дыфундзі́раваць (14)
(16) нефрасклераты́чны ‹
› дыфундзі́раваць (14)
(16) атэрасклераты́чны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Пінск