STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
дыфу́зная
м. дыфу́зны н. дыфу́знае мн. дыфу́зныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
дыфу́знай, дыфу́знае
м. дыфу́знага н. дыфу́знага мн. дыфу́зных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
дыфу́знай
м. дыфу́знаму н. дыфу́знаму мн. дыфу́зным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
дыфу́зную
м. дыфу́зны (неадуш.), дыфу́знага (адуш.) н. дыфу́знае мн. дыфу́зныя (неадуш.), дыфу́зных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
дыфу́знай, дыфу́знаю
м. дыфу́зным н. дыфу́зным мн. дыфу́знымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
дыфу́знай
м. дыфу́зным н. дыфу́зным мн. дыфу́зных |
скарбніца
У каго веды, у таго і сіла.
— У каго гэта ты ўчора начавала?
— У знаёмага.
— І калі вы пазнаёміліся?
— Пазаўчора.
dyfuzny — беларуская лацінка
Слова дыфузны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове дыхавічны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыфу́зна-рассе́йвальны (20)
(8) карту́зны ‹
› дыфу́зна-рассе́яны (16)
(8) прафу́зны ‹
› дыфу́зна-склераты́чны (19)
(8) канфу́зны ‹
› дыфундзі́раваць (14)
(18) раўнаме́рна-дыфу́зны ‹
› дыфундзі́раваць (14)
(10) блакга́ўзны ‹
› ды́х (3)
(9) пакга́ўзны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
