Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 бляск, -у, мужчынскі род
  1. Яркае, асляпляльнае святло; водбліск. Майскае сонца высока стаяла ў ясным небе, кідала на зямлю снапы гарачых праменяў і залівала асляпляючым бляскам увесь свет. ← Якуб Колас. Люблю раку за рух няспынны, А зоры — за іх вечны бляск. ← Паўлюк Прануза. Ад снежнага бляску мроілася ў вачах. ← Міхась Стральцоў. // Святло, якое адбіваецца на чым-н. Палазы шліфуюць дарогу да бляску шкла. ← Змітрок Бядуля. Белы вясёлы бляск цынкавага даху заўсёды радаваў вока. ← Іван Мележ. Грыша глядзеў на панскія хромавыя боты, начышчаныя да бляску. ← Алесь Пальчэўскі.
  2. Святло ў вачах як выражэнне ўнутранага стану. Пацямнеў свавольны бляск вачэй. ← Алесь Звонак. Кірыла Пракопавіч зноў падхапіўся, задумаўся... У яго сіняватых, незвычайна жвавых вачах столькі бляску! ← Сцяпан Кухараў. Дулеба паволі падняўся, і ў яго вачах Бярозін заўважыў сухі і рашучы бляск. ← Георгій Шчарбатаў.
  3. пераноснае значэнне Раскоша, багацце; усё, што ёсць лепшага. Фальварак пана Чарнецкага ніколі не бачыў такога бляску, не чуў такой музыкі, не меў такой радасці, як у гэты вечар. ← Змітрок Бядуля. У чыстай палавіне [хаты] сабраны ўвесь бляск Гвардыянавага багацця і культуры. ← Міхась Зарэцкі. // Глянец на чым-н. І спяшае кожны бляск навесці Перад тым, як стаць у строй. ← Аляксей Пысін. // Знешняя бліскучасць, знешні глянец. [Вольга:] — Вы [Выхвалінскі] усё каб для вока было, стараецеся. Усё на вонкавы бляск глядзіце. ← Усевалад Краўчанка. Але ў ім [Сцяпане] бляску нестае — Ён нейкі непрыкметны муж, звычайны. ← Уладзімір Корбан.
  4. пераноснае значэнне Пра яркае выяўленне чаго-н. Бляск таленту, розуму. ▪ «Палескія аповесці» — першы буйны празаічны твор, дзе ва ўсім сваім багацці і бляску заззяла беларуская мова. ← Іван Навуменка.
  •••
  З бляскам — вельмі добра, выдатна.