аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова плюск
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
плю́ск мн. плю́скі |
| Родны каго? чаго? |
плю́ску мн. плю́скаў |
| Давальны каму? чаму? |
плю́ску мн. плю́скам |
| Вінавальны каго? што? |
плю́ск мн. плю́скі |
| Творны кім? чым? |
плю́скам мн. плю́скамі |
| Месны у кім? у чым? |
плю́ску мн. плю́сках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не чапай сабаку, ён і гаўкаць не будзе.
— Вы добра парашуты складваеце?
— Яшчэ ніхто не скардзіўся.
pliusk — беларуская лацінка
Слова плюск (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік плюск — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плюска + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› плюсава́цца (10)
(5) трэ́ск ‹
› плюсава́ць (9)
(7) гратэ́ск ‹
› плю́савы (7)
(6) малю́ск ‹
› плю́ска (6)
(6) сплю́ск ‹
› плюска́вы (8)
(4) ля́ск ‹
› плю́сканне (9)
(5) бля́ск ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.