STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова плюска
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
плю́ска мн. плю́скі |
| Родны каго? чаго? |
плю́скі мн. плю́сак |
| Давальны каму? чаму? |
плю́сцы мн. плю́скам |
| Вінавальны каго? што? |
плю́ску мн. плю́скі |
| Творны кім? чым? |
плю́скай, плю́скаю мн. плю́скамі |
| Месны у кім? у чым? |
плю́сцы мн. плю́сках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)
І толькі прыпынак ЦУМ задаволены, што прыбралі лацінку.
pliuska — беларуская лацінка
Слова плюска (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік плюска — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плюсканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› плюсава́ць (9)
(9) Франчэ́ска ‹
› плю́савы (7)
(9) Франчэ́ска ‹
› плю́ск (5)
(6) счэ́ска ‹
› плюска́вы (8)
(4) я́ска ‹
› плю́сканне (9)
(7) апая́ска ‹
› плюскано́сны (11)
(9) падпая́ска ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
