STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова плюска
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
плю́ска мн. плю́скі |
| Родны каго? чаго? |
плю́скі мн. плю́сак |
| Давальны каму? чаму? |
плю́сцы мн. плю́скам |
| Вінавальны каго? што? |
плю́ску мн. плю́скі |
| Творны кім? чым? |
плю́скай, плю́скаю мн. плю́скамі |
| Месны у кім? у чым? |
плю́сцы мн. плю́сках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як клічуць, так і адклікаюцца.
Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічpliuska — беларуская лацінка
Слова плюска (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік плюска — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плюсканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› плюсава́ць (9)
(9) Франчэ́ска ‹
› плю́савы (7)
(9) Франчэ́ска ‹
› плю́ск (5)
(6) счэ́ска ‹
› плюска́вы (8)
(4) я́ска ‹
› плю́сканне (9)
(7) апая́ска ‹
› плюскано́сны (11)
(9) падпая́ска ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
