аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова плюсканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
плю́сканне мн. плю́сканні |
| Родны каго? чаго? |
плю́скання мн. плю́сканняў |
| Давальны каму? чаму? |
плю́сканню мн. плю́сканням |
| Вінавальны каго? што? |
плю́сканне мн. плю́сканні |
| Творны кім? чым? |
плю́сканнем мн. плю́сканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
плю́сканні мн. плю́сканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ласкавае слова — што дзень ясны.
Купіў — не прапіў.
pliuskannie — беларуская лацінка
Слова плюсканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік плюсканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плюсканосныя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› плю́ск (5)
(8) сыска́нне ‹
› плю́ска (6)
(9) трэ́сканне ‹
› плюска́вы (8)
(11) патрэ́сканне ‹
› плюскано́сны (11)
(8) ля́сканне ‹
› плюскано́сныя (12)
(9) кля́сканне ‹
› плюскано́сыя (11)
(9) пля́сканне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Нам было ляніва перарабляць на беларускую.
Але ў нас ёсць беларускамоўны мем пра ляноту ў слове «лянота».
Паглядзіце, не палянуйцеся!