STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
дэісу́сная
м. дэісу́сны н. дэісу́снае мн. дэісу́сныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
дэісу́снай, дэісу́снае
м. дэісу́снага н. дэісу́снага мн. дэісу́сных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
дэісу́снай
м. дэісу́снаму н. дэісу́снаму мн. дэісу́сным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
дэісу́сную
м. дэісу́сны (неадуш.), дэісу́снага (адуш.) н. дэісу́снае мн. дэісу́сныя (неадуш.), дэісу́сных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
дэісу́снай, дэісу́снаю
м. дэісу́сным н. дэісу́сным мн. дэісу́снымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
дэісу́снай
м. дэісу́сным н. дэісу́сным мн. дэісу́сных |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
— Суп учорашні?
— Я табе больш скажу: ён яшчэ і заўтрашні.
deisusny — беларуская лацінка
Слова дэісусны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове дэйктычны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дэі́стка (7)
(11) шасція́русны ‹
› дэісты́чны (9)
(10) пяція́русны ‹
› дэ́ісус (6)
(9) шкля́русны ‹
› дэ́йдвуд (7)
(11) кансенсусны ‹
› дэ́йксіс (7)
(11) кансэ́нсусны ‹
› дэйкты́чны (9)
(9) рама́тусны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
