дэісус

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дэісус
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дэ́ісус мн. дэ́ісусы
Родны каго? чаго?	дэ́ісуса мн. дэ́ісусаў
Давальны каму? чаму?	дэ́ісусу мн. дэ́ісусам
Вінавальны каго? што?	дэ́ісус мн. дэ́ісусы
Творны кім? чым?	дэ́ісусам мн. дэ́ісусамі
Месны у кім? у чым?	дэ́ісусе мн. дэ́ісусах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Найлепшыя рэчы ў жыцці — не рэчы.

deisus — беларуская лацінка

Слова дэісус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: