аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кансэнсус
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кансэ́нсус мн. кансэ́нсусы |
| Родны каго? чаго? |
кансэ́нсусу мн. кансэ́нсусаў |
| Давальны каму? чаму? |
кансэ́нсусу мн. кансэ́нсусам |
| Вінавальны каго? што? |
кансэ́нсус мн. кансэ́нсусы |
| Творны кім? чым? |
кансэ́нсусам мн. кансэ́нсусамі |
| Месны у кім? у чым? |
кансэ́нсусе мн. кансэ́нсусах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дурны сабака і на гаспадара брэша.
Прыказка.— Чаму вы сталі выкладчыкам?
— Разумееш… Калі размаўляць з сабой сам-насам, гэта шызанутасць. А калі размаўляць з сабой пры студэнтах — гэта лекцыя.
kansensus — беларуская лацінка
Слова кансэнсус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кансэнсус — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кансюмерызм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кансье́ржка (10)
(5) ві́сус ‹
› кансэнсуа́льнасць (16)
(6) дэ́ісус ‹
› кансэнсуа́льны (13)
(9) кансенсус ‹
› кансэ́нсусны (11)
(6) ля́псус ‹
› кансюмеры́зм (11)
(7) рама́тус ‹
› кансюмеры́ст (11)
(6) ста́тус ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.