абцінанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова абцінанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	абціна́нне мн. абціна́нні
Родны каго? чаго?	абціна́ння мн. абціна́нняў
Давальны каму? чаму?	абціна́нню мн. абціна́нням
Вінавальны каго? што?	абціна́нне мн. абціна́нні
Творны кім? чым?	абціна́ннем мн. абціна́ннямі
Месны у кім? у чым?	абціна́нні мн. абціна́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Няхай будзе з табой розум.
— А сіла?
— Розум і сілу перамагае.

abcinannie — беларуская лацінка

Слова абцінанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: