аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дацінанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
даціна́нне мн. даціна́нні |
| Родны каго? чаго? |
даціна́ння мн. даціна́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
даціна́нню мн. даціна́нням |
| Вінавальны каго? што? |
даціна́нне мн. даціна́нні |
| Творны кім? чым? |
даціна́ннем мн. даціна́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
даціна́нні мн. даціна́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
— Увечары карысна выпіць келіх добрага віна.
— А калі няма з кім?
— Тады два.
dacinannie — беларуская лацінка
Слова дацінанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дацінанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дацінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› даціка́віцца (11)
(8) схіна́нне ‹
› даціка́віць (10)
(10) расхіна́нне ‹
› даціка́ць (8)
(10) прыхіна́нне ‹
› даціна́ць (8)
(11) пераціна́нне ‹
› даці́нка (7)
(10) праціна́нне ‹
› даціра́цца (9)
(9) абціна́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.