мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
абумо́віць — дзеяслоў абумо́ўлены — прыметнік
канцэпт

абумоўленасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова абумоўленасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 абумо́ўленасць

мн.  абумо́ўленасці
Родны
каго? чаго?		 абумо́ўленасці

мн.  абумо́ўленасцей, абумо́ўленасцяў
Давальны
каму? чаму?		 абумо́ўленасці

мн.  абумо́ўленасцям
Вінавальны
каго? што?		 абумо́ўленасць

мн.  абумо́ўленасці
Творны
кім? чым?		 абумо́ўленасцю

мн.  абумо́ўленасцямі
Месны
у кім? у чым?		 абумо́ўленасці

мн.  абумо́ўленасцях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.


— Максім, я падымаю арэнду за кватэру з наступнага месяца. Свежы рамонт. Вы павінны зразумець.
— Дык гэта ж я яго зрабіў!
— Дзякуй.


abumoŭlienasć — беларуская лацінка

Слова абумоўленасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік абумоўленасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове абуральнасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› абумаўляцца (11)

(14) недамо́ўленасць ‹

› абумо́віцца (10)

(11) змо́ўленасць ‹

› абумо́віць (9)

(11) умо́ўленасць ‹

› абумо́ўлены (10)

(19) узаемаабумо́ўленасць ‹

› абумо́ўлены (10)

(15) неабумо́ўленасць ‹

› абумо́ўлівацца (13)

(16) неўстано́ўленасць ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

адказ