умоўленасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова умоўленасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	умо́ўленасць мн. умо́ўленасці
Родны каго? чаго?	умо́ўленасці мн. умо́ўленасцяў, умо́ўленасцей
Давальны каму? чаму?	умо́ўленасці мн. умо́ўленасцям
Вінавальны каго? што?	умо́ўленасць мн. умо́ўленасці
Творны кім? чым?	умо́ўленасцю мн. умо́ўленасцямі
Месны у кім? у чым?	умо́ўленасці мн. умо́ўленасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець

Раз слова жыццё толькі ў адзіночным ліку, то як сказаць «кот мае 9 жыццяў»?

КОТ МАЕ ЖЫЦЦЁ 9 РАЗОЎ

umoŭlienasć — беларуская лацінка

Слова умоўленасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: