аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова умоўленасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
умо́ўленасць мн. умо́ўленасці |
| Родны каго? чаго? |
умо́ўленасці мн. умо́ўленасцяў, умо́ўленасцей |
| Давальны каму? чаму? |
умо́ўленасці мн. умо́ўленасцям |
| Вінавальны каго? што? |
умо́ўленасць мн. умо́ўленасці |
| Творны кім? чым? |
умо́ўленасцю мн. умо́ўленасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
умо́ўленасці мн. умо́ўленасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без гаспадынькі хата, што дзень без сонца.
Калега — манах. Ён любіць глуш і адзіноцтва і хоча жыць пустэльнікам. (Якуб Колас)
Прызнавайся: калега — гэта ты.umoŭlienasć — беларуская лацінка
Слова умоўленасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік умоўленасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове умоўнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› умо́твацца (9)
(12) дамо́ўленасць ‹
› умо́тваць (8)
(14) недамо́ўленасць ‹
› умо́ўлена (8)
(11) змо́ўленасць ‹
› умо́ўлены (8)
(13) абумо́ўленасць ‹
› умо́ўлены (8)
(19) узаемаабумо́ўленасць ‹
› умо́ўна (6)
(15) неабумо́ўленасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.