аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дацінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
даці́нка мн. даці́нкі |
| Родны каго? чаго? |
даці́нкі мн. даці́нак, даці́нкаў |
| Давальны каму? чаму? |
даці́нцы мн. даці́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
даці́нку мн. даці́нкі |
| Творны кім? чым? |
даці́нкай, даці́нкаю мн. даці́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
даці́нцы мн. даці́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не мела баба клопату — купіла парася.
Не меў Саўка клопату, дык жонку ўзяў.
Бляды — гэта бледны, а не тое, што вы маглі падумаць.
dacinka — беларуская лацінка
Слова дацінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дацінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дацэджванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› даціка́ць (8)
(9) рабаці́нка ‹
› даціна́нне (9)
(11) рыжава́цінка ‹
› даціна́ць (8)
(12) хітрава́цінка ‹
› даціра́цца (9)
(7) заці́нка ‹
› даціра́ць (8)
(8) скаці́нка ‹
› даціска́цца (10)
(7) лаці́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.