аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
жу́хавіцкая
м. жу́хавіцкі н. жу́хавіцкае мн. жу́хавіцкія |
| Родны каго? чаго? |
ж.
жу́хавіцкай, жу́хавіцкае
м. жу́хавіцкага н. жу́хавіцкага мн. жу́хавіцкіх |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
жу́хавіцкай
м. жу́хавіцкаму н. жу́хавіцкаму мн. жу́хавіцкім |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
жу́хавіцкую
м. жу́хавіцкі (неадуш.), жу́хавіцкага (адуш.) н. жу́хавіцкае мн. жу́хавіцкія (неадуш.), жу́хавіцкіх (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
жу́хавіцкай, жу́хавіцкаю
м. жу́хавіцкім н. жу́хавіцкім мн. жу́хавіцкімі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
жу́хавіцкай
м. жу́хавіцкім н. жу́хавіцкім мн. жу́хавіцкіх |
скарбніца
Калі не ўмееш пабурчаць, то лепей памаўчаць.
— Дарагая, хачу прызнацца: я табе здрадзіў.
— Я табе таксама.
— 1 красавіка!
— А я 15 лютага.
žuchavicki — беларуская лацінка
Слова жухавіцкі (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове жухлы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› журэ́ць (6)
(18) вялікабераставі́цкі ‹
› жу́тла (5)
(16) малабераставі́цкі ‹
› жу́тлы (5)
(11) нару́тавіцкі ‹
› жу́ханне (7)
(9) пу́хавіцкі ‹
› жухану́ць (8)
(9) ля́хавіцкі ‹
› жухаце́ць (8)
(11) мяля́хавіцкі ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.