жухануць

гэта

— рэзка кіднуць што-небудзь, моцна ўдарыць каго-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў жухануць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	жухану́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я жухану́ мы жуханё́м ты жухане́ш вы жуханяце́ ён, яна, яно жухане́ яны жухану́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. жухану́ла м. жухану́ў н. жухану́ла мн. жухану́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты жухані́ вы жухані́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	жухану́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Твая бяда — твая нуда.
Не маё гарыць — не мне тушыць.
То не мая кароўка ўгрузла.

Калі ты купіў файны кубачак, а на ім налепачка, а ты перфекцыяніст і не любіш налепкі на кубках і таму зняў тую злашчасную налепку, а там злаліпучы клей і не адмываецца — налі алей (сланечнікавы), пачакай 20 хвілін і памый.

прыходзьце на старнік па лайфхакі

žuchanuć — беларуская лацінка

Слова жухануць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: