дзьмухануць

гэта

— аднакратны дзеяслоў да дзьмухаць

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дзьмухануць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дзьмухану́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я дзьмухану́ мы дзьмуханё́м ты дзьмухане́ш вы дзьмуханяце́ ён, яна, яно дзьмухане́ яны дзьмухану́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. дзьмухану́ла м. дзьмухану́ў н. дзьмухану́ла мн. дзьмухану́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты дзьмухані́ вы дзьмухані́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	дзьмухану́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

У кальца няма канца.

гэта проста космас, а не выслоўе
ведаць бы яшчэ ягоны сэнс...

— Спачатку будзеце прымаць вось гэтыя таблеткі і толькі потым парашок.
— Добра.
— У рэцэпце ўсё зразумелі?
— Зразумела.
— Пытанні ёсць?
— Няма.
— Не забудзьце пра таблеткі.
— Якія таблеткі?

dźmuchanuć — беларуская лацінка

Слова дзьмухануць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: