STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзьмуханне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзьму́ханне мн. дзьму́ханні |
| Родны каго? чаго? |
дзьму́хання мн. дзьму́ханняў |
| Давальны каму? чаму? |
дзьму́ханню мн. дзьму́ханням |
| Вінавальны каго? што? |
дзьму́ханне мн. дзьму́ханні |
| Творны кім? чым? |
дзьму́ханнем мн. дзьму́ханнямі |
| Месны у кім? у чым? |
дзьму́ханні мн. дзьму́ханнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на кані і пад канём — у самых разнастайных, прыемных і непрыемных сітуацыях (быць, пабываць і пад.)
хлопчык: хоча сэксу
мужчына: хоча пакласці галаву табе на калені і наскардзіцца на ўсіх навокал
dźmuchannie — беларуская лацінка
Слова дзьмуханне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзьмуханне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзьмушынка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзьму́ты (7)
(7) гу́ханне ‹
› дзьму́х (6)
(7) жу́ханне ‹
› дзьмухаве́ц (10)
(8) слу́ханне ‹
› дзьмухану́ць (11)
(12) абдзьму́ханне ‹
› дзьмухаўцо́вы (12)
(8) апуха́нне ‹
› дзьму́хаць (9)
(9) напуха́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
* сёрб(ае)