мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
слу́хальнік — назоўнік слу́ханы — дзеепрыметнік
канцэпт

слуханне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова слуханне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 слу́ханне

мн.  слу́ханні
Родны
каго? чаго?		 слу́хання

мн.  слу́ханняў
Давальны
каму? чаму?		 слу́ханню

мн.  слу́ханням
Вінавальны
каго? што?		 слу́ханне

мн.  слу́ханні
Творны
кім? чым?		 слу́ханнем

мн.  слу́ханнямі
Месны
у кім? у чым?		 слу́ханні

мн.  слу́ханнях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

кадук яго ведае — нічога невядома (пра каго‑, што‑н.)
кадук з ім = хай, няхай будзе так

халера з ёй / чорт з табой
ліха з вамі / пярун з імі

— Тата, што такое некампетэнтнасць і абыякавасць?
— Я не ведаю, мне да лямпачкі.


sluchannie — беларуская лацінка

Слова слуханне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік слуханне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове слухаўка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› слуха́вы (7)

(7) ву́ханне ‹

› слу́халка (8)

(7) гу́ханне ‹

› слу́хальнік (10)

(7) жу́ханне ‹

› слу́ханы (7)

(10) дзьму́ханне ‹

› слу́хаўка (8)

(12) абдзьму́ханне ‹

› слуха́цкі (8)

(8) апуха́нне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

плоскі жывот