аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова слуханне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
слу́ханне мн. слу́ханні |
| Родны каго? чаго? |
слу́хання мн. слу́ханняў |
| Давальны каму? чаму? |
слу́ханню мн. слу́ханням |
| Вінавальны каго? што? |
слу́ханне мн. слу́ханні |
| Творны кім? чым? |
слу́ханнем мн. слу́ханнямі |
| Месны у кім? у чым? |
слу́ханні мн. слу́ханнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дай сну волю — праспіш шчасце і долю.
— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
sluchannie — беларуская лацінка
Слова слуханне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік слуханне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове слухаўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› слуха́вы (7)
(7) ву́ханне ‹
› слу́халка (8)
(7) гу́ханне ‹
› слу́хальнік (10)
(7) жу́ханне ‹
› слу́ханы (7)
(10) дзьму́ханне ‹
› слу́хаўка (8)
(12) абдзьму́ханне ‹
› слуха́цкі (8)
(8) апуха́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.