STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова слухаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
слу́хаўка мн. слу́хаўкі |
| Родны каго? чаго? |
слу́хаўкі мн. слу́хавак |
| Давальны каму? чаму? |
слу́хаўцы мн. слу́хаўкам |
| Вінавальны каго? што? |
слу́хаўку мн. слу́хаўкі |
| Творны кім? чым? |
слу́хаўкай, слу́хаўкаю мн. слу́хаўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
слу́хаўцы мн. слу́хаўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
За разумнаю галавою і рукам лёгка.
Прыказка.Пакуль не было ціктока, толькі сям'я ведала, што малодшы дурнуля.
sluchaŭka — беларуская лацінка
Слова слухаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік слухаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове слухач + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› слу́хальнік (10)
(9) гаро́хаўка ‹
› слу́ханне (8)
(8) парха́ўка ‹
› слу́ханы (7)
(8) по́рхаўка ‹
› слуха́цкі (8)
(14) стэрэаслухаўка ‹
› слу́хацца (8)
(7) пы́хаўка ‹
› слу́хаць (7)
(7) чы́хаўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
план на паўгода