Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 слухаць, -аю, -аеш, -ае; незакончанае трыванне, каго-што.
  1. Накіроўваць увагу на якія-н. гукі, намагацца пачуць што-н. Слухаць спевы птушак. Слухаць радыё. Слухаць лекцыю. Слухаць казкі. ▪ І слухаюць вушы гул песень юначых. І цешыцца сэрца з вялікага свята. ← Янка Купала. Чырвонаармеец становіцца і слухае, потым прыгінаецца і ўглядаецца ў змрок. ← Кузьма Чорны. Расказ пра гэтыя мясціны слухаў бы і слухаў я няспынна. ← Артур Вольскі. // Быць слухачом якога-н. канцэрта, выступлення і пад. Мы з цікавасцю слухалі гарманістаў і спевакоў. ← Змітрок Бядуля.
  2. Даследаваць шляхам выслухвання стан і работу якога-н. унутранага органа. На трэці дзень да нас прыйшоў доктар. Мне ўжо было зусім добра. Ён не столькі слухаў і выстукваў мяне, колькі слухаў дарослых аб маёй хваробе. ← Іван Грамовіч.
  3. Публічна разглядаць (якую-н. судовую справу). Слухаць справу аб разводзе. // Публічна заслухваць (чыю-н. інфармацыю, паведамленне і пад.) з мэтай разбору, ацэнкі і пад. У камітэце рыхтаваліся слухаць Дывінца. ← Алесь Асіпенка. Дырэктара МТС Крыловіча слухалі на бюро абкома і запісалі вымову. ← Іван Шамякін.
  4. Вывучаць што-н., наведваючы лекцыі, заняткі. Слухаць курс гісторыі. Слухаць палітэканомію ва універсітэце. ▪ [Галена:] — І нейкія дысцыпліны ходзіць [Бародзіч] слухаць на медфак. ← Кузьма Чорны.
  5. Рабіць так, як хто-н. раіць, вучыць. Візэнер і слухаць не хацеў сваіх калег. ← Іван Шамякін. // Браць пад увагу чые-н. словы. [Лютынскі:] Калі слухаць усялякія гаворкі адсталых элементаў, дык мы ніводнага мерапрыемства не правядзём. ← Кандрат Крапіва. І хлопцы слухалі.. словы [Арона] і, відаць, згаджаліся з ім. ← Рыгор Мурашка. Не слухаеш добрых слоў — паслухаеш ліхога кія. ← Прыказка.
  6. Слухацца каго-н., выконваць чыю-н. волю. Але ці будуць хлопцы слухаць? Каб не прыйшлося, часам, нюхаць Яму ад вучняў сваіх хвігі? ← Якуб Колас. Дачка павінна слухаць бацькі, павінна споўніць бацькаву волю. ← Цішка Гартны. // Паслухмяна дзейнічаць, падпарадкоўвацца каму-, чаму-н. (пра часткі цела, механізмы і пад.). [Жэнька] хоча падбегчы ды выцяць Падласку дубцом, але ногі не слухаюць. ← Кандрат Крапіва.
  7. загадны лад слухай(це). размоўнае слова Ужываецца як зваротак у пачатку размовы для таго, каб прыцягнуць увагу. — Слухай, — сказаў.. [Мірон], — у нашым становішчы шкада пакідаць здабычу, якая б яна ні была. ← Янка Маўр. [Астап:] — Слухай, ты, ласкавая душа! Спытацца ў цябе вось хачу. ← Міхась Лынькоў.
  8. 1 асоба дзеяслова адзіночны лік цяперашні час слухаю. Адказ (пераважна вайскоўцаў) на якое-н. распараджэнне, які абазначае, што яно будзе выканана.