аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гарохаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гаро́хаўка мн. гаро́хаўкі |
| Родны каго? чаго? |
гаро́хаўкі мн. гаро́хавак |
| Давальны каму? чаму? |
гаро́хаўцы мн. гаро́хаўкам |
| Вінавальны каго? што? |
гаро́хаўку мн. гаро́хаўкі |
| Творны кім? чым? |
гаро́хаўкай, гаро́хаўкаю мн. гаро́хаўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
гаро́хаўцы мн. гаро́хаўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
штука́рыць — з вялікім стараннем рабіць што-н.; завіхацца каля чаго-н.
Дома жонка ля пліты штукарыць. (Макаль)— Колькі было падзелаў Рэчы Паспалітай?
— На тры больш, чым трэба.
harochaŭka — беларуская лацінка
Слова гарохаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гарохаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гарохаўнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гарохасартава́льны (17)
(15) стэрэапрыста́ўка ‹
› гарохаўбо́рачны (14)
(13) тэлепрыста́ўка ‹
› гаро́хаўе (8)
(8) глы́таўка ‹
› гаро́хаўнік (10)
(8) парха́ўка ‹
› гаро́хаўскі (10)
(8) по́рхаўка ‹
› гаро́хвінне (10)
(8) слу́хаўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.