аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова порхаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
по́рхаўка мн. по́рхаўкі |
| Родны каго? чаго? |
по́рхаўкі мн. по́рхавак |
| Давальны каму? чаму? |
по́рхаўцы мн. по́рхаўкам |
| Вінавальны каго? што? |
по́рхаўку мн. по́рхаўкі |
| Творны кім? чым? |
по́рхаўкай, по́рхаўкаю мн. по́рхаўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
по́рхаўцы мн. по́рхаўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не ўсякая мука хлебам стане.
— Тут напісана, што з папярэдняга месца працы вас звольнілі за тое, што вы памянялі ваду ў кулеры. Як такое магчыма?
— Я памяняў яе на віно.
porchaŭka — беларуская лацінка
Слова порхаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік порхаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове порцайка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› по́ручань (8)
(8) глы́таўка ‹
› по́ручневы (9)
(9) гаро́хаўка ‹
› по́ручы (6)
(8) парха́ўка ‹
› по́рцайка (8)
(8) слу́хаўка ‹
› по́рцік (6)
(14) стэрэаслухаўка ‹
› по́рцыя (6)
(7) пы́хаўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.