аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вуханне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ву́ханне мн. ву́ханні |
| Родны каго? чаго? |
ву́хання мн. ву́ханняў |
| Давальны каму? чаму? |
ву́ханню мн. ву́ханням |
| Вінавальны каго? што? |
ву́ханне мн. ву́ханні |
| Творны кім? чым? |
ву́ханнем мн. ву́ханнямі |
| Месны у кім? у чым? |
ву́ханні мн. ву́ханнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У чужых руках пірог вялікі.
На чужое дабро вочы гараць.
У суседа ўсё лепшае.
— Твая колішняя выклала фотку два дні назад, бачыў?
— Ой, ды мне пляваць.
— У яе там трыста падабаек.
— Трыста сем.
vuchannie — беларуская лацінка
Слова вуханне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вуханне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вухар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ву́ха (4)
(9) набуха́нне ‹
› вухавё́ртка (10)
(10) разбуха́нне ‹
› вухакрутка (10)
(9) выбуха́нне ‹
› вухападо́бны (11)
(7) гу́ханне ‹
› ву́хар (5)
(7) жу́ханне ‹
› ву́хаць (6)
(8) слу́ханне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.