Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 вуха, -а; мн. вушы, вушэй; ніякі род
  1. Орган слыху і раўнавагі ў пазваночных жывёл і чалавека. Сярэдняе вуха. Унутранае вуха. Чуў сваімі вушамі. ▪ Стары аглядаецца па баках, прыслухоўваецца то адным вухам, то другім... ← Змітрок Бядуля.
  2. Знадворная, вонкавая частка гэтага органа ў форме ракавіны вакол вушной адтуліны. Адмарозіць вушы. Доўгія вушы.
  3. размоўнае слова Слых. Чуткае вуха.
  4. часцей мн. Бакавая адкідная частка шапкі, якая закрывае вушную ракавіну.
  5. Прыстасаванне ў розных прадметах для больш зручнага карыстання (пад'ёму, вешання, пераноскі і інш.). Вуха ў збане. Вушы цэбра.
  •••
  Адным вухам (краем вуха) чуць гл. чуць.
  Вуха (вушы) рэжа (дзярэ) гл. рэзаць.
  Вухам не варухнуць гл. варухнуць.
  Вушы аб'есці; з вушамі аб'есці гл. аб'есці.
  Вушы вянуць — праціўна, не хочацца слухаць што-н.
  Вушы затыкаць гл. затыкаць¹.
  Галава і два вухі гл. галава.
  Да вушэй — пра шырокую ўсмешку.
  Дайсці да чыіх вушэй гл. дайсці.
  (Есць), аж за вушамі трашчыць гл. трашчаць.
  За вушы не адцягнеш гл. адцягнуць.
  За вушы цягнуць каго гл. цягнуць.
  З вуха на вуха; з вуха ў вуха — шэптам, пад сакрэтам сказаць што-н.
  З-за вуха біць гл. біць.
  І вухам не весці гл. весці.
  І сцены вушы маюць гл. сцяна.
  Лавіць вухам гл. лавіць.
  Мець вушы гл. мець.
  Мець свае вочы і вушы гл. мець.
  Мядзведзь на вуха наступіў гл. мядзведзь.
  Навастрыць вушы гл. навастрыць.
  На вуха (гаварыць, шаптаць, сказаць і пад.) — гаварыць ціха, наблізіўшыся да вуха субяседніка.
  Над самым вухам (крычаць, шумець, раздавацца і пад.) — блізка, у непасрэднай блізкасці.
  Накруціць вушы гл. пакруціць.
  На свае (ўласныя) вушы чуць гл. чуць.
  Наставіць (натапырыць) вушы гл. наставіць.
  Не верыць сваім вушам гл. верыць.
  Не ўбачыць як сваіх вушэй каго-чаго гл. убачыць.
  Ні вуха, ні рыла — зусім нічога не разумець.
  Па (самыя) вушы — вельмі глыбока, многа, моцна; поўнасцю. Седас па вушы ўвайшоў у справу. ← Кузьма Чорны. [Антось:] — Дома работы па вушы: трэба араць, сеяць. ← Сцяпан Александровіч.
  Прапусціць міма вушэй гл. прапусціць.
  Пратрубіць (пракрычаць) вушы каму гл. пра-трубіць.
  Развесіць (распусціць) вушы гл. развесіць.
  Стаяць у вушах гл. стаяць.
  Стрыгчы вушамі гл. стрыгчы.
  Трымаць вуха востра гл. трымаць.
  Тугаваты на вуха, тугі на вуха гл. тугі.
  Увесці ў вушы каму гл. увесці.
  Угразнуць па вушы ў чым гл. угразнуць.
  Улавіць вухам гл. улавіць.
  Хоць (ты) вушы затыкай гл. затыкаць¹.
  Хоць ты ў вуха кладзі гл. класці.
  Як злавіць вухам гл. злавіць.
  Як у вуху — зацішна, цёпла.